သူ အပိုင္း (၅)

ဆုရည္တစ္ေယာက္ ရင္ေတြခုန္လာသည္။ ေကာင္းေသာခုန္ျခင္းေတာ့မဟုတ္။ ဆိုးဆိုးရြားရြားတစ္ခုျဖစ္ခါနီးပူပန္စြာခုန္ရသည့္ရင္ခုန္ျခင္းမ်ိဳး။

‘မိန္းမ နင္ေကာင္းခန္းက်မွမရပ္နဲ႔’ ဟူေသာအသံအၿပီး ဘုတ္ခနဲအသံႏွင့္အတူ ေမႊးပြ႐ုပ္တစ္႐ုပ္ကသူမ၏ေခါင္းကိုလာမွန္ၿပီး ဟန္ခ်က္ကိုဖ်က္လိုက္သည္။ သူမကအပိုဟန္လုပ္သည့္အေနျဖင့္ ထိုင္လက္စကုတင္ေပၚတြင္ ေဘးတိုက္လွဲခ်ရင္းညည္းတြားလိုက္သည္။

‘အား ကၽြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္။ ေမသက္ေရ~~~~!’

‘အပိုကလုပ္ျပန္ၿပီ’ ခတၱာကမ်က္ေစာင္းရြရြထိုးရင္းေရရြတ္သည္။ သူမတို႔သံုးေယာက္၏ ရက္သတၱပတ္ကုန္တိုင္းလုပ္ေနက်ျဖစ္ေသာ စု၍စကားေျပာေသာအခ်ိန္တြင္းျဖစ္သည္။ ဆုရည္ကရယ္ရင္းျပန္ထိုင္သည္။ တိုင္းတစ္ပါးတြင္ေနေသာ ေမသက္ဆီသို႔သူတို႔ႏွစ္ေယာက္တစ္ပတ္တစ္ခါေတာ့ voice call ျဖစ္ျဖစ္ video call ျဖစ္ျဖစ္ေခၚေနက်။

‘နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကလည္းဟယ္။ ေဝးတသက္သက္၊ နီးတက်က္က်က္။ ဆုရည္ရယ္ ဆက္ေျပာ။ ဟိုကအဲဒီလိုအတည္ေပါက္ ရည္းစားစကားေျပာေတာ့နင္ကဘာျပန္ေျပာလဲ?’

ခတၱာကဝင္စြက္ျပန္သည္ ‘နင္ဟိုတစ္ခါကလို အရႊန္းေဖာက္သလိုလိုနဲ႔ ေလွ်ာထြက္ရင္ ငါနင့္ကို႐ိုက္မွာေနာ္’ ေျပာရင္းနဲ႔သူ႔လက္ေလးကိုပါ ဆၾကည့္လိုက္ေသးသည္။ ဆုရည္ကထိုတစ္ေယာက္ကို ဥေပကၡာေပးျခင္းျဖင့္ထားလိုက္သည္။

‘အဲဒါပဲေလ။ သူကေျပာေတာ့ငါကဘာေျပာရမလဲ။ စဥ္းစားမယ္ေပါ့ဟာ’

‘နင္ကႀကိဳက္ေနတာပဲဟာဟယ္။ ဘာေတြမူေနတာလဲ?’

‘ခတၱာရယ္။ ေလ့လာရမွာေပါ့။ မိဘမ်ိဳး႐ိုး ဘာ ညာ။’ …. ေမသက္ကတစ္ဘက္မွ ေတြးေတြးဆဆျဖင့္ေျပာသည္။

‘၂၁ရာစုေလဟယ္။ ဒါေတြမရွိေတာ့ပါဘူး’

‘ဆုရည္ေနေနတာျမန္မာျပည္ေလဟာ။ ဒါမ်ိဳးေတြက လိုတယ္ေလ။ စဥ္းစားရမွာေပါ့’

ႏွစ္ေယာက္စၿပီးေတာ့ျငင္းၾကေတာ့သည္။

Related Article >>> သူ အပိုင္း (၄)

‘ကဲ ဖီလိုဆိုဖီမမရယ္၊ လက္လက္ထရယ္’ သူမကထၿပီးဟန္႔ရသည္။ ‘ေတာ္ၾကေတာ့’ အသံမ်ားရပ္သြားသည္။ ‘ေျပာ။ နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္သာငါဆိုရင္ဘာလုပ္မလဲ’

ခတၱာကေခ်ာင္းဟန္႔သည္။ သူမအရင္ေျပာမည္ဆိုသည့္သေဘာ။

‘ငါ့သေဘာကေတာ့ ဆုရည္က ခ်င္ခ်င္းအေျဖေပးသင့္တယ္လို႔ထင္တယ္’

‘ဘာေၾကာင့္လဲ?’ ေမသက္ကျပန္ေမးသည္။ ထိုမွစ၍ ဆုရည္ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုသာေဆြးေႏြးခိုင္းေတာ့မည္။ ဝင္ေျပာလည္းတိုး၍ေပါက္မည္မဟုတ္။ ထိုႏွစ္ေယာက္ျငင္းလွ်င္တခါတရံ ထမင္းေမ့ဟင္းေမ့။

‘ဒီလိုဟာ။ သူကႀကိဳက္တယ္။ ဟိုကလည္းႀကိဳက္တာပဲ။ ဆိုေတာ့ ဘာလို႔အခ်ိန္ဆြဲမွာလည္း။ တန္ဖိုးရွိတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြသံုးၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္သိေအာင္လုပ္ေပါ့ အဟိဟိ။’ ခတၱာကရယ္ၾကဲၾကဲျဖင့္ေျဖသည္။

‘ဒီအတိုင္းလည္းသိေအာင္လုပ္လို႔ရပါတယ္ဟယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကအပတ္တိုင္းလိုလိုေတြ႕ျဖစ္ၾကတာပဲမဟုတ္လား?’

‘မဟုတ္ဘူးေလ။ အဲဒီလိုရင္းႏွီးတာကတစ္မ်ိဳး။ ေနာက္ သမီးရည္းစားလိုသိတာကတစ္မ်ိဳးေလ။ မတူဘူး။ စိတ္ခံစားခ်က္ကအဓိကက်တယ္။ Chemistry ေပါ့ဟယ္။ လူႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ chemistry လို႔ေခၚတဲ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ကိုဆြဲထားတဲ့ သံလိုက္-‘

‘နင္ကဗ်ာမဆန္လြန္းနဲ႔။ ရွင္းေအာင္ေျပာ။ နင့္ အယ္ခ်ဳပ္အတြက္အမွာစာကို shadow ေရးေပးတာမဟုတ္ဘူး’

‘ဒီလိုဟာ။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ chemistry ရွိတုန္းေလး reaction ျဖစ္သြားတာမေကာင္းဘူးလား? ႏွစ္ေယာက္လံုးလည္းအသည္းအသန္စိတ္ဝင္စားေနတာကိုး။’

Related Article >>> သူ (သို႔) ဘုရားေပၚမွရင္ခုန္သံ အပိုင္း(၃)

‘ခတၱာရဲ႕ နင္ကအဲဒီလိုေျပာေတာ့သာလြယ္တာ။ တကယ္က်ေတာ့ စဥ္းစားသင့္တယ္ေနာ္။ နင္ေျပာသလို စိတ္ေနာက္လိုက္ၿပီးေတာ့ သူနဲ႔ရည္းစားေတြျဖစ္သြားၿပီထား။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ဆီမွာသူမႀကိဳက္တဲ့အခ်က္ေတြရွိေနရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ?’

‘ျဖတ္လိုက္ေလ။ ရွင္းရွင္းေလးပဲဟာ’

‘ကဲ ျဖတ္လို႔မရေတာ့ေလာက္ေအာင္ နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္သံေယာဇဥ္တြယ္မိေနတယ္ဆိုဘယ္လိုလုပ္မလဲ?’

‘အဲဒီသံေယာဇဥ္ကိုပါျဖတ္ဟာ’

‘အဲဒီေလာက္လြယ္လား?’

‘ေမသက္ရယ္။ လြမ္းစရာကိုနာစရာနဲ႔ေျဖရတယ္ဟဲ့’ တစ္ဘက္ကေမသက္က သက္ျပင္းခ်သည္။

‘ခတၱာရယ္။ ျမန္မာျပည္ေလဟယ္။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရည္းစားရာဇဝင္ကိုအလုပ္ေလွ်ာက္လႊာလိုအေလးထားတဲ့ႏိုင္ငံေလ။’

‘အဲ့ဒါေၾကာင့္အေတြးေတြကိုေတာ္လွန္ပစ္သင့္တာေပါ့’

‘နင့္လိုေပါ့ေပါ့တန္တန္ေတြးတဲ့မိန္းမေတြေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ပ်က္ေတြမ်ားတာ’ ေမသက္၏စကားအဆံုးဝယ္ အားလံုးတိတ္ဆိတ္သြားၾကသည္။ ေမသက္စကားလြန္သြားသည္ကို အားလံုးသိလိုက္သည္။ ခတၱာကေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ေသာ္လည္း ေပါ့တန္သူမဟုတ္။ သူ႔အေတြးႏွင့္သူရွိသည္။ ဆုရည္တစ္ေယာက္ ရင္ေတြခုန္လာသည္။ ေကာင္းေသာခုန္ျခင္းေတာ့မဟုတ္။ ဆိုးဆိုးရြားရြားတစ္ခုျဖစ္ခါနီးပူပန္စြာခုန္ရသည့္ရင္ခုန္ျခင္းမ်ိဳး။ သူမကဖုန္း screen ကိုၾကည့္လိုက္ ႐ုပ္တည္သြားေသာ ခတၱာကိုၾကည့္လိုက္ႏွင့္ တစ္ခုခုကိုေျပာလည္းေျပာခ်င္ေသာ္လည္း မေျပာရဲျဖစ္ေနသည္။ ခတၱာကမဲ့ျပံဳးတစ္ခ်က္ကိုျပံဳးလိုက္သည္။

‘ေအး။ နင့္လို ရွိသမွ်အရာကိုေလးနက္လြန္ၿပီး ပူပန္လြန္းတဲ့မိန္းမေတြက အပ်ိဳႀကီးျဖစ္ရင္ျဖစ္ ေယာက်ာ္းယူလည္း အဲ့ဒီေယာက်ာ္းက တိတ္တိတ္ပုန္းေျခမ်ားတာ’ တိုက္ပြဲကေတာ့ စေလၿပီ။

-ဆက္ရန္-

Rosie

No Comments Yet

Comments are closed